Sponsoring w  jeździectwie.

23
Sie
2018
Autor: Elżbieta Liberda  /   Biznes / Hodowla / Marketing / Prawo / Sport   /   Brak komentarzy

Budżety zawodników w konkurencjach jeździeckich budowane są w wielu przypadkach w oparciu o środki finansowe przekazywane przez sponsorów.

Podmioty gospodarcze przeznaczając na sport niejednokrotnie znaczne kwoty pieniężne oczekują w zamian określonych zysków, którymi najczęściej jest szeroko pojęta reklama sponsora.

Z uwagi na fakt, że sport jeździecki niestety nie należy do sportów cieszących się „wielkim” zainteresowaniem i popularnością (szczególnie konkurencja ujeżdżenia), firm oferujących wsparcie finansowe nie jest wiele.

W praktyce, jeśli dochodzi już do nawiązania współpracy pomiędzy zawodnikiem a sponsorem, najczęściej w roli sponsora występuje firma związana – przynajmniej pośrednio- ze środowiskiem jeździeckim.

Z uwagi na niewielką liczbę podmiotów wyrażających gotowość wsparcia jeźdźców, ważne jest, aby precyzyjnie określać warunki współpracy, tak aby obie strony umowy były usatysfakcjonowane.

Współpraca rozpoczyna się od momentu przedstawienia oferty sponsorowi przez zawodnika. Oferta stanowi szczegółowy opis tego, co zawodnik ma do zaoferowania. Powinna precyzować pozycję zawodnika (jego osiągnięcia sportowe, kwalifikacje, uprawnienia itp.)

Sponsor ma określone oczekiwania –  „wejście” w nazwę klubu, miejsce reklamowe na stroju zawodnika, możliwość wykorzystania wizerunku zawodnika w reklamach, na banerach, umieszczenie nazwy sponsora na  bilbordach reklamowych rozstawianych podczas zawodów.

Różna jest formuła udzielania wsparcia zawodnikom. Najczęstsze jest wsparcie finansowe, jednakże część sponsorów to firmy produkujące lub sprzedające artykuły jeździeckie, weterynaryjne itp. i poprzez zaopatrzenie zawodnika w sprzęt prowadzą swoją akcję promocyjną.

W zależności od formuły współpracy, od branży reprezentowanej przez sponsora, rożne są oczekiwania, a co za tym idzie zobowiązania stron.

 

WSPÓŁPRACA ZAWODNIKÓW JEŹDZIECKICH ZE SPONSORAMI

Kwestia współpracy zawodników biorących udział w zawodach jeździeckich ze sponsorami jest regulowana umową sponsorską. Zawierana jest ona przez strony umowy – tj. pomiędzy zawodnikiem (zwanym dalej Sponsorowanym), a sponsorem. W umowie zawarte są wszelkie ustalenia dotyczące sponsoringu sportowego zawodnika. Każda umowa sponsorska jest indywidualna i wyznacza dokładnie zobowiązania stron względem siebie. Podstawowymi wyznacznikami umowy, na której opiera się cała współpraca pomiędzy zawodnikiem i sponsorem są ustalenia dotyczące kwestii rodzaju sponsoringu.

* rodzaj sponsoringu

Pod znaczeniem określenia rodzaju sponsoringu należy rozumieć szereg zagadnień takich jak: sponsoring jednorazowy, s. długofalowy, s. strategiczny.

Zatem dokonując ustaleń ze sponsorem należy wskazać czy przedmiot umowy dotyczy tylko np. konkretnego startu w zawodach czy też np. cyklu zawodów w sezonie.

Wskazane jest doprecyzowanie rodzaju sponsoringu również pod względem ilości sponsorów, toteż sponsor może wymagać wyłączności lub współsponsorować zawodnika wraz z innymi sponsorami.

Z tzw. wyłącznością w przypadku zawodników najczęściej mamy do czynienia kiedy sponsor zaopatrza zawodnika w określony sprzęt (siodła, ogłowia itp.) lub odzież jeździecką. Wówczas, zawodnik musi pamiętać, że kiedy występuje publicznie podczas eventów jeździeckich obowiązany jest zaniechać użycia sprzętu/odzieży innych firm niż firma sponsora.  Najczęstszymi zapisami umownymi w tym zakresie są zobowiązania zawodnika, iż do publikacji  ( zdjęć z zawodów, folderów, na stronach internetowych zawodnika) musi prezentować się w określonej marce .

W wielu umowach znajdują się określone regulacje dotyczące tej kwestii, zaś za niedotrzymanie ustaleń wprowadzane są przeważnie kary umowne. Wysokość ich jest różna, w zależności od stopnia zaangażowania sponsora w finansowanie.

Z punktu widzenia zawodnika, powinien on zwrócić uwagę, aby ów wyłączność wprowadzona była na czas określony, tak aby w sytuacji pozyskania możliwości wsparcia przez inną firmę nie mieć zamkniętej drogi.

W przypadku kiedy sponsor nie wymaga od zawodnika wyłączności warto wskazać, aby uniknąć niedomówień, że zawodnik może wykorzystywać sprzęt innych producentów.

* wynagrodzenie

W kwestii wynagrodzenia dla sponsorowanego niebywale istotne jest określenie dokładnej kwoty ( o ile wybrano taką formę rozliczeń).

Sponsor zobowiązując się do sfinansowania startów zawodnika w eliminacjach i konkursach, powinien określić konkretną sumę środków finansowych, którą przekaże zawodnikowi w określonym terminie. Jeżeli środki przekazywane będą ratalnie, umowa sponsorska musi dokładnie regulować wysokość raty, termin wpłaty, formę zapłaty (jeśli przelewem – konto bankowe zawodnika, na które będą przelewne środki od sponsora).

W przypadku sponsoringu rzeczowego – należy możliwie jak najbardziej szczegółowo określić jaki sprzęt / odzież oraz w jakich okolicznościach i  terminach zawodnik otrzyma.

Istotnym jest również, czy rzeczony sprzęt przechodzi na własność zawodnika, czy też jest niejako „wypożyczany” na określony czas z obowiązkiem zwrotu.

*czas obowiązywania umowy

Nieodzownym warunkiem umowy jest określenie okresu obowiązywania umowy oraz ewentualne przesłanki do jej wypowiedzenia / odstąpienia od umowy przez strony, jak również wszelkie konsekwencje wynikające z rozwiązania umowy. Ponadto umowa zawierać może różne klauzule umowne, regulujące ustalenia dotyczące np. sponsoringu startu zawodnika w przyszłorocznych zawodach.

Należy pamiętać, że zawierając umowę na czas określony, co do zasady rozwiązuje się ona w terminie w umowie wskazanym, zatem jeśli zawieramy umowę na dany sezon, to w przypadku kiedy w umowie nie zastrzeżono inaczej odstąpić od realizowania zobowiązań będziemy mogli dopiero kiedy sezon się skończy.

W przypadku umów na czas nieoznaczony możemy zawrzeć określone terminy wypowiedzenia.

*odstąpienie od umowy

Poza możliwością wprowadzenia terminów wypowiedzenia do umowy można także przewidzieć opcje odstąpienia od niej. Na podstawie art. 395 § 1 Kodeksu Cywilnego stwierdza się, iż istnieje możliwość, aby „zastrzec, że jednej lub obu stronom przysługiwać będzie w ciągu oznaczonego terminu prawo odstąpienia od umowy. Prawo to wykonuje się przez oświadczenie złożone drugiej stronie”. Można również zastrzec w umowie, że jednej lub obu stronom od umowy można odstąpić po opłacie określonej sumy – tzw. odstępne. Regulację odstąpienia od umowy za zapłatą stanowi art. 396 Kodeksu Cywilnego, który potwierdza, że „oświadczenie od umowy jest skuteczne tylko wtedy, gdy zostało złożone jednocześnie z zapłatą odstępnego”.

A jak to wygląda w świecie koni ?

Przenosząc powyższe przepisy na grunt stanów faktycznych pojawiających się w relacjach sponsor – zawodnik (jeździec) stwierdzić należy, że zarówno sponsor jak i zawodnik w przypadku niedotrzymania warunków umowy ponoszą odpowiedzialność. W postanowieniach umownych odpowiedzialność można rozszerzać lub niekiedy nawet wyłączyć. Niemniej jednak wymaga to szczegółowych zapisów umownych.

Zawodnik musi pamiętać, że w relacji umownej występuje jako profesjonalista, zatem oczekiwać od niego można podwyższonego miernika staranności.

Zawodnicy powinni pamiętać, iż nie jest wskazane w umowie deklarowanie uzyskania określonych wyników. Warto także aby zawodnik zastrzegł sobie prawo do modyfikacji ustalonego kalendarza startów. Jak wiadomo nie zawsze jesteśmy w stanie długofalowo przewidzieć formę konia.

Jeśli chodzi o sponsorów, to najczęściej odpowiedzialność ich regulowana jest poprzez wprowadzenie obowiązku uiszczenia odsetek za nieterminowe wypłaty środków finansowych jak również kary umowne.

Redagując umowę aby uniknąć odpowiedzialności za jej niewykonanie lub nienależyte wykonanie należy każdorazowo przed jej podpisaniem zapoznać się bardzo dobrze z ogólnymi przepisami Kodeksu Cywilnego, przepisami ogólnymi PZJ i FEI .

Dotyczy to głównie sytuacji kiedy zawodnik oferuje sponsorowi, iż logo jego firmy znajdzie się na czapraku, kasku, odzieży itp. To szczególnie istotne z uwagi na fakt, że regulaminy rozgrywania określonych konkursów bardzo precyzyjnie określają wymiary przedmiotowej reklamy. I tak, zgodnie z „FEI General Regulation” reklama może obejmować:

  • 200 cm2 z każdej strony potnika;
  • 80cm2 na po obu stronach fraka na wysokości piersi;
  • 80 cm2 wzdłuż lewej nogawki bryczesów (max 2 cm x 40 cm) – skoki;
  • 16 cm2 na kołnierzyku po obu stronach;
  • 125 cm2 na toczku (max 25 długości i 5 cm szerokości) centralnie (skoki);
  • 75 cm2 na nausznikach (skoki i ujeżdżenie);

 

Przez niektóre firmy może zostać to uznane za mało widoczne. Aby uniknąć zaskoczenia, już na etapie tworzenia oferty dla sponsora należy zaznaczyć fakt, że reklama będzie odpowiadać normom PZJ / FEI.

Także, co często powoduje spory, należy wskazać, że nie na każdych zawodach będziemy mogli sponsora reklamować poprzez umieszczanie jego logo na stroju konkursowym. W Igrzyskach Olimpijskich obowiązuje całkowity zakaz tego typu reklamy. Zawodnicy startować mogą tylko prezentując barwy narodowe.

W związku z powyższym należy pamiętać, aby przy zawieraniu umów sponsorskich z jak największą starannością doprecyzować wszelkie wytyczne dotyczące obowiązków oraz uprawnień stron umowy, jak również zakresu i celu ich współpracy. Pozwoli to uniknąć konfliktów i niedomówień pomiędzy stronami, a w konsekwencji odpowiedzialności.

 

Kwestie podatkowe

            Sponsoring może być bowiem bardzo dobrym rozwiązaniem dla obniżenia kosztów prowadzenia działalności przez przedsiębiorców. Przedsiębiorca decydujący się na współpracę sponsorską będzie miał bowiem możliwość zakwalifikowania całości świadczeń przekazanych na rzecz sponsorowanego do kosztów uzyskania przychodów (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 26 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Go 22/09), co przyczynia się do obniżenia podatku dochodowego. Aby Urząd Skarbowy uznał, że poniesiony wydatek jest kosztem uzyskania przychodu konieczne jest, żeby sponsor otrzymał świadczenie wzajemne. Wartość tych świadczeń powinna być równoważna, ponieważ ewentualna dysproporcja może być potraktowana jako darowizna i tym samym nie będzie już tak korzystna w świetle przepisów prawa podatkowego.

Podsumowując, podstawowym i koniecznym wymogiem umowy sponsoringowej są szczegółowo skonkretyzowane prawa i obowiązki stron umowy.

Z uwagi na szeroko pojętą „dowolność” w temacie regulacji i ustaleń zobowiązań pomiędzy stronami nie jest możliwe stworzenie uniwersalnego wzorca umowy sponsorskiej, co sygnalizuje, aby umowy tego typu sporządzać z dużą ostrożnością i w oparciu o aktualny stan faktyczno- prawny.

Elżbieta Liberda – radca prawny

Niniejszy artykuł  może być wykorzystywany wyłącznie w celach informacyjnych. Z wyjątkiem sytuacji dopuszczalnych przez prawo lub uzyskania zgody autora, jakiekolwiek kopiowanie, powielanie, udostępnianie lub rozpowszechnianie całości lub fragmentów jest bezwzględnie zabronione. Niniejszy artykuł, ani żaden jego fragment nie może być przedmiotem obrotu bez uzyskania odpowiedniej licencji.Cała zawartość niniejszej witryny internetowej jest własnością Elżbiety Liberda i jest chroniona prawem autorskim.

Elżbieta Liberda

O autorze

Radca prawny, właściciel Kancelarii Prawo& Konie oraz Kancelarii Lex Perfecta. Radca prawny wpisany na listę radców prawnych w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Lublinie pod nr LB – 1568. Absolwentka Wydziału Prawa i Administracji UMCS w Lublinie, Międzynarodowych Podyplomowych Studiów Menadżerskich Postgraduate Management Studies University of Illinois (USA) i Politechnikę Lubelską oraz studiów podyplomowych prawo podatkowe. Jako jedna z niewielu osób w środowisku prawniczym specjalizuje się w sprawach z zakresu prawa jeździeckiego, prawa w hodowli koni , prawa weterynaryjnego oraz doradztwie prawnym dla świata sportu. Świadczy obsługę prawną dla wielu znanych zawodników, hodowców i ośrodków jeździeckich. Z sukcesami reprezentuje strony w postępowaniach Sądowych zarówno w Polsce jak i na arenie międzynarodowej. Doradza i negocjuje kontrakty, pomaga w procesach tworzenia ośrodków jeździeckich oraz w ich bieżącej obsłudze prawnej. Przygotowuje i weryfikuje dokumentacje przy transakcjach kupna i sprzedaży koni. Świadczy usługi dla lekarzy weterynarii, pośredników w sprzedaży koni, kowali, przewoźników, sklepów internetowych. Obsługuje Stowarzyszenia, Fundacje, Spółki. Doradza w wyborze optymalnych form prowadzenia działalności. Autorka wielu publikacji związanych z szeroko pojętym prawem sportowym i prawem cywilnym. Wykładowca i prelegent szkoleń i studiów podyplomowych. Prywatnie właścicielka trzech koni - andaluzyjskiego wałacha Don Joaquin na którym z powiedzeniem startuje w rywalizacji sportowej , hanowerskiego wałacha Caprio , oraz młodziutkiego ogiera Faruk rasy lusitano. Obecnie łączy dwie pasje - prawo i konie. Każdą wolną chwilę spędza w stajni trenując jeździectwo. Z końmi związana od ponad 20 lat. Jest czynną zawodniczką dyscypliny ujeżdżenie. Posiada uprawnienia instruktora jazdy konnej i sędziego. Obecnie zawodniczka konkursów ujeżdżenia na poziomie małej rundy. Jako junior sportowo realizowała się również w konkurencji skoków przez przeszkody. W związku z doskonałą znajomością problemów pojawiających się w branży jeździeckiej i hodowlanej jak i posiadaną specjalistyczną wiedzą prawniczą prowadzi praktykę w tym zakresie.

Brak komentarzy



four × one =